Pierwsza gra we frisbee: proste rzuty i zabawy dla dwóch osób

Żeby grać we frisbee w dwie osoby, wystarczy dysk i wolny fragment równego terenu. Stańcie kilka kroków od siebie, rzucajcie spokojnie na wysokość tułowia i łapcie oburącz. Gdy podania zaczną wychodzić, zwiększcie odległość albo dodajcie prosty cel zabawy. Poniżej proponujemy sposób na pierwszą wspólną grę, bez wyznaczania boiska i poznawania rozbudowanych przepisów.

Wybierzcie miejsce z zapasem przestrzeni

Poszukajcie równego, suchego fragmentu trawnika, na którym można swobodnie zrobić kilka kroków w bok. Sprawdźcie podłoże pod kątem dziur, kamieni i śliskich miejsc. Przestrzeń powinna być wolna także za plecami obu osób: nietrafione podanie może polecieć dalej, niż zakładacie. Omijajcie okolice ulic, ścieżek rowerowych, placów zabaw oraz skupisk spacerowiczów.

Zacznijcie od odległości około 3–5 metrów i skróćcie ją, jeśli dysk często nie dolatuje.
Rzucajcie dopiero wtedy, gdy druga osoba patrzy i jest gotowa do chwytu.
Przerwijcie podania, gdy ktoś wejdzie między was lub w pobliże toru lotu.

Na pierwszą próbę wybierzcie spokojny dzień. Jeśli podmuchy stale znoszą dysk, zmniejszcie dystans lub przełóżcie naukę. Nie biegnijcie za każdym podaniem za wszelką cenę: bezpieczniej pozwolić dyskowi opaść niż wpaść na przeszkodę.

Przygotujcie dysk do wspólnych podań

Dyski do ultimate, disc golfa i zabawy z psem różnią się przeznaczeniem oraz budową. Do opisanych ćwiczeń wybierzcie model przeznaczony do rekreacyjnego rzucania między ludźmi lub do ultimate. Sky This wskazuje standardowy dysk o masie 175 gramów jako opcję dla początkujących, a mniejsze modele jako rozwiązanie dla młodszych dzieci.

Jeśli już macie odpowiedni dysk, zacznijcie od niego. Sprawdźcie, czy jego brzeg nie jest pęknięty ani ostry. Załóżcie buty, w których pewnie stoicie i możecie zatrzymać się po kilku krokach. Na początku wystarczą podania z miejsca; bieganie można dodać później.

Zacznijcie od rzutu backhand

Proponujemy zacząć od backhandu, czyli rzutu wykonywanego ruchem ręki od przeciwnej strony tułowia. Ćwiczcie jeden sposób podania, zamiast od razu mieszać kilka technik. Celem pierwszych prób jest spokojny lot do partnera, bez mocnego zamachu.

Połóż kciuk na górze dysku, a pozostałe palce zawiń pod jego krawędź. Trzymaj pewnie, lecz bez zaciskania całej ręki.
Ustaw się prawym bokiem do partnera. Lekko ugnij kolana i zachowaj swobodną pozycję.
Przenieś dysk przed tułowiem w stronę lewego biodra. Utrzymuj go mniej więcej poziomo.
Poprowadź rękę w stronę partnera i zakończ ruch krótkim wyprostowaniem nadgarstka, nadając dyskowi obrót.
Wypuść dysk w kierunku tułowia drugiej osoby. Po rzucie sprawdź, czy leciał płasko, zanim zmienisz sposób kolejnego podania.

Jeżeli dysk wznosi się wysoko i szybko spada, spróbujcie nie unosić jego przedniej krawędzi przy wypuszczaniu. Gdy leci chwiejnie, skupcie się na płynnym ruchu nadgarstka. Zmieniajcie jedną rzecz naraz. Zbliżenie się do partnera zwykle ułatwi ćwiczenie bardziej niż coraz mocniejszy zamach.

Łapcie oburącz i podawajcie po zatrzymaniu

Do pierwszych ćwiczeń proponujemy chwyt kanapkowy: jedna otwarta dłoń znajduje się nad dyskiem, druga pod nim. Gdy dysk doleci przed tułów, zamknijcie dłonie na jego płaskich powierzchniach. Patrzcie na dysk aż do chwytu i nie wyciągajcie sztywnych palców wprost na nadlatującą krawędź.

Zróbcie mały krok w stronę podania, jeśli pomaga to złapać je wygodnie. Dysk lecący w twarz lub daleko poza zasięg możecie przepuścić. Po chwycie odzyskajcie równowagę, spójrzcie na partnera i dopiero wtedy odrzućcie. Zatrzymanie po złapaniu jest również jedną z podstawowych zasad drużynowego ultimate.

Wypróbujcie trzy zabawy dla dwóch osób

Poniższe zabawy to propozycje redakcyjne. Ustalcie wspólny cel i dobierzcie trudność tak, żeby obie osoby miały okazję do udanych rzutów. Nie potrzebujecie stref punktowych ani pełnych przepisów ultimate.

Seria wspólnych chwytów. Spróbujcie wykonać pięć kolejnych podań bez upadku dysku. Liczcie każdy udany chwyt obu osób. Po upadku zacznijcie od zera, a jeśli zadanie jest za trudne, stańcie bliżej. Po udanej serii możecie zwiększyć cel do dziesięciu.
Krok dalej. Zacznijcie blisko siebie. Po dwóch udanych podaniach, po jednym w każdą stronę, każde z was robi krok do tyłu. Po nieudanej próbie wróćcie o krok bliżej. Zakończcie zwiększanie dystansu, gdy rzuty wymagają siłowania się lub częstych pościgów.
Podanie po wskazaniu. Osoba łapiąca wskazuje miejsce o krok w lewo albo w prawo od swojej pozycji. Rzucający kieruje tam spokojne podanie, a partner przemieszcza się i próbuje je złapać. Zamieniajcie się rolami po każdym rzucie. Najpierw wskazujcie kierunek przed podaniem; dopiero później skracajcie czas na reakcję.

Jeśli celność wyraźnie spada, wróćcie do krótkich podań z miejsca albo zróbcie przerwę. Na pierwsze spotkanie wystarczy jeden rzut, wygodny chwyt i zabawa, którą oboje chcecie powtórzyć.